• ilościową i jakościową ocenę zużycia energii w budynku lub lokalu, wyrażaną przez wskaźniki EP i EK,
• graficzne porównanie wartości wskaźnika EP ocenianego budynku z wartością referencyjną tego wskaźnika wynikającą z przepisów techniczno-budowlanych,
• charakterystykę techniczno użytkową ocenianego budynku, Zestawienie zapotrzebowania energii (użytkowej, końcowej i pierwotnej) na różne cele,
• uwagi w zakresie możliwości zmniejszenia zużycia energii.

Świadectwo charakterystyki energetycznej budynku jest ważne 10 lat.

określa roczne zapotrzebowanie na energię pierwotną niezbędną do zaspokojenia potrzeb związanych z użytkowaniem budynku.

określa zapotrzebowanie na energię końcową, która powinna być dostarczona do budynku, aby zapewnić utrzymanie normatywnej temperatury wewnętrznej, wentylacji i przygotowanie ciepłej wody użytkowej. Dla budynków użyteczności publicznej wyraża również ilość energii na oświetlenie.

opracowania świadectw stanowi znowelizowana ustawa Prawo Budowlane wdrażająca do polskiego porządku prawnego postanowienia dyrektywy 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady. Metodyka sporządzania świadectw opisana jest w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dn.6 listopada 2008 r. w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej.

• posiada pełną zdolność do czynności prawnych,
• ukończyła co najmniej studia magisterskie,
• nie była karana za przestępstwo przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi lub za przestępstwo skarbowe,
• posiada uprawnienia budowlane do projektowania w specjalności architektonicznej, konstrukcyjno-budowlanej lub instalacyjnej albo
• odbyła szkolenie i złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin przed ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej.

• podlegające ochronie na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami,
• używane jako miejsca kultu i do działalności religijnej,
• przeznaczone do użytkowania w czasie nie dłuższym niż 2 lata,
• niemieszkalne służące gospodarce rolnej,
• przemysłowe i gospodarcze o zapotrzebowaniu na energię nie większym niż 50 kWh/m²/rok,
• mieszkalne przeznaczone do użytkowania nie dłużej niż 4 miesiące w roku,
• wolnostojące o powierzchni użytkowej poniżej 50 m².